Wniosek o wycofanie oskarżenia WZÓR + instrukcja!

Czy można złożyć wniosek o wycofanie oskarżenia? oczywiście, że TAK! Zdarzają się sytuacje, kiedy osoba pokrzywdzona zmienia zdanie i nie chce ukarania sprawcy.

Wtedy rozważa możliwość wycofania oskarżenia. Wycofanie oskarżenia nie zawsze jest jednak możliwe. To, czy pokrzywdzony może „pomóc” sprawcy zależeć będzie przede wszystkim od typu przestępstwa oraz trybu ścigania.

Wprowadzenie

Wniosek o wycofanie oskarżenia wzór

Kodeks karny wyróżnia bowiem przestępstwa ścigane na wniosek, przestępstwa z oskarżenia publicznego oraz przestępstwa z oskarżenia prywatnego.

Sprawdź, kiedy można wycofać oskarżenie i pobierz gotowy wzór wniosku o wycofanie oskarżenia.

Wycofanie oskarżenia – przestępstwa ścigane na wniosek pokrzywdzonego

Przestępstwa ścigane na wniosek osoby pokrzywdzonej, jej przedstawiciela lub opiekuna prawnego są to przestępstwa, w których sprawę co prawda angażują się organy ścigania – Policja, Prokurator, ale dopiero z chwilą otrzymania wniosku o ściganie.

Sprawy te nie mogą być prowadzone z urzędu, a jeśli tak było i nie został złożony wniosek o ściganie, następuje obligatoryjne umorzenie postępowania.

Wśród przestępstw ściganych na wniosek wyróżnić należy przestępstwa bezwzględnie wnioskowe (do wszczęcie postępowania zawsze wymagany jest wniosek uprawnionej osoby), m.in.:

  • nieumyślne narażenie człowieka na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu
  • bezpośrednie narażenie na zarażenie wirusem HIV albo inną chorobą weneryczną lub zakaźną, ciężką chorobą nieuleczalną lub realnie zagrażającą życiu
  • groźba karalna
  • utrwalanie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej
  • wykonanie zabiegu leczniczego bez zgody pacjenta
  • uporczywe nękanie (stalking)
  • doprowadzenie innej osoby do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej, albo do wykonania takiej czynności poprzez wykorzystanie bezradności innej osoby lub brak zdolności tej osoby do rozpoznania znaczenia czynu, lub pokierowania swoim postępowaniem, pod warunkiem jednak, że stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych
  • doprowadzenie innej osoby do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej, albo do wykonania takiej czynności, przez nadużycie zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia
  • uchylanie się od ciążącego na sprawcy z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej, lub innej osoby i przez to narażenie jej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, chyba że pokrzywdzonemu przyznano świadczenie z funduszu alimentacyjnego
  • ujawnienie lub wykorzystanie wbrew przepisom ustawy informacji, z którą sprawca zapoznał się w związku z pełnioną funkcją, wykonywaną pracą, działalnością publiczną, społeczną, gospodarczą lub naukową
  • uzyskanie bez uprawnienia informacji nieprzeznaczonej dla sprawcy w określony sposób, zakładanie urządzeń podsłuchowych lub innych podobnych urządzeń w celu uzyskania informacji, do której sprawca nie jest uprawniony oraz ujawnienie tak uzyskanej informacji innej osobie
  • niszczenie wbrew uprawnieniom istotnej informacji, jej uszkadzanie, usuwanie lub zmienianie, albo w inny sposób udaremnianie lub znaczne utrudnianie osobie uprawnionej zapoznania się z nią
  • niszczenie, uszkadzanie lub czynienie niezdatną do użytku rzeczy cudzej
  • udaremnianie lub uszczuplanie zaspokojenia wierzyciela
  • wyrządzenie szkody innej osobie przez nieprowadzenie dokumentacji działalności gospodarczej, albo prowadzenie jej w sposób nierzetelny lub niezgodny z prawdą
  • udaremnianie lub utrudnianie przetargu publicznego albo rozpowszechnianie, lub przemilczanie w związku z przetargiem publicznym istotnych okoliczności mających znaczenie dla zawarcia umowy będącej przedmiotem przetarg.

Dodatkowo kodeks karny wyróżnia przestępstwa ścigane względnie na wniosek.

W tym przypadku wniosek o ściganie jest wymagany, tylko wówczas, gdy dotyczy osoby bliskiej, np. sprawcą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek lub osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.

Do przestępstw wnioskowych ściganych na wniosek osoby bliskiej zaliczyć należy:

  • naruszenie czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na okres dłuższy niż 7 dni, jeśli sprawca działa nieumyślnie
  • spowodowanie wypadku ze skutkiem w postaci uszkodzenia ciała stanowiącego lekki lub średni uszczerbek na zdrowiu
  • kradzież
  • kradzież z włamaniem
  • wyrąb drzewa w lesie
  • przywłaszczenie popełnione na szkodę osoby najbliższej
  • uruchomienie na rachunek osoby najbliższej impulsów telefonicznych
  • oszustwo na szkodę osoby najbliższej
  • oszustwo komputerowe na szkodę osoby najbliższej
  • zabór pojazdu w celu krótkotrwałego użycia, również z włamaniem lub z użyciem przemocy, lub groźby natychmiastowego jej użycia, albo z doprowadzeniem człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności.

Te same przestępstwa dotyczące osoby obcej ścigane będą z urzędu.

Jak wycofać oskarżenie? – przestępstwo ścigane na wniosek

Jak wskazuje art. 12 § 3 kpk:

Wniosek może być cofnięty w postępowaniu przygotowawczym za zgodą prokuratora, a w postępowaniu sądowym za zgodą sądu – aż do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. W sprawach, w których akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, cofnięcie wniosku po rozpoczęciu przewodu sądowego jest skuteczne, jeżeli nie sprzeciwi się temu oskarżyciel publiczny obecny na rozprawie lub posiedzeniu. Ponowne złożenie wniosku jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, można stwierdzić, że oskarżenie może być cofnięte do chwili rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej.

Jednak na cofnięcie oskarżenia zgodę musi wyrazić Prokurator (w postępowaniu przygotowawczym) lub sąd (w postępowaniu sądowym). Wyrażenie zgody na cofnięcie wniosku o ściganie skutkuje umorzeniem postępowania.

Wycofanie oskarżenia powinno zostać odpowiednio umotywowane. Pokrzywdzony, który chce zrezygnować z oskarżenia, może powoływać się na:

  • pojednanie się ze sprawcą
  • pozytywną postawę, którą sprawca reprezentuje (skrucha, przeprosiny)
  • naprawienie szkody przez sprawcę
  • podjęcie mediacji.

Wniosek o umorzenie postępowania na skutek cofnięcia oskarżenia może być złożony ustnie do protokołu lub pisemnie.

Wycofanie oskarżenia – przestępstwa ścigane z urzędu

Przestępstwa ścigane z urzędu, to inaczej przestępstwa publicznoskargowe, w których postępowanie wszczynane jest po otrzymaniu zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa.

Organy ścigania dochodząc do wniosku, że przestępstwo mogło mieć miejsce, wszczynają śledztwa/dochodzenia i rozpoczynają czynności dowodowe. Osoba pokrzywdzona otrzymuje status strony i może brać czynny udział w prowadzonym postępowaniu, m.in. składać wnioski.

Niemniej jednak pokrzywdzony nie ma prawa wycofać oskarżenia, bowiem oskarżycielem w sprawie jest Prokurator. Może jednak stanąć w “obronie” sprawcy, powołując się na pojednanie lub złożyć wniosek o skierowanie sprawy do postępowania pojednawczego.

Sam sprawca ma szansę uniknąć kary, składając wniosek o warunkowe umorzenie postępowania lub uzyskać niższą karę składając wniosek o skazanie bez rozprawy.

Wycofanie oskarżenia – przestępstwa prywatnoskargowe

Od niedawna w polskim prawie karnym wyróżnia się trzeci typ przestępstw – przestępstwa, których sprawa toczy się od razu przed sądem na skutek złożenia prywatnego aktu oskarżenia (oskarżycielem jest osoba pokrzywdzona).

Prywatny akt oskarżenia może być wycofany praktycznie na każdym etapie sprawy. Jednakże po wszczęciu przewodu sądowego na wycofanie oskarżenia zgodę musi wyrazić sam oskarżony.

Cofnięcie aktu oskarżenia lub zawarcie ugody w toku postępowania pojednawczego skutkuje umorzeniem postępowania.

Oceń nasz artykuł: